Μέσα στα πρώτα 2.000 km ξεκίνησε να κάνει έναν περίεργο θόρυβο το αμάξι, ο οποίος συνέχιζε και αν το γυρνούσα στην βενζίνη. Σταματούσε μόνο όταν το ξεκινούσα στην βενζίνη και συνέχιζα να το κρατάω εκεί. Το πήγα στο συνεργείο του υγραερίου και αφού το έλεγξαν, μου άλλαξαν ένα μπεκ (το 2ο συγκεκριμένα) και μου μίκρυναν τις διαδρομές (κάτι σιδερένια σωληνάκια μετά τα μπεκ, απ'ότι είδα) και μιας που είχα φτάσει τα 3.000 km, μου έκαναν την επαναρύθμιση και από τότε το αμάξι φυσάει!
Το μόνο κακό, είναι ότι μου έβαλαν λιαδιέρα και μετά από 1,5 μήνα που τους επισκέφθηκε ο πατέρας μου για να ρωτήσει και αυτός για τοποθέτηση λαδιέρας, ο "αρχιμηχανικός"-προγραμματιστής του είπε ότι τα γαλλικά δεν χρειάζονται, καθώς καίνε λάδια, και πως κακώς βάλαμε και στο astra, γιατί ούτε κι εκείνο χρειάζεται. Απαραίτητη είναι στα ιαπωνικά που έχουν πιο στεγνή μηχανή.
Τι σημαίνει τελικώς η λαδιέρα, είναι μια άλλη ιστορία

Opel Astra H 1.4 Romano με περισσότερα από 80.000km και λιγότερα από 100.